Menu

Szlachta litewska w Panu Tadeuszu

Pan Tadeusz ukazuje szlachtę litewską w momencie końcowym istnienia, gdy jej miejsce zajmuje nowa warstwa - inteligentne ziemiaństwo. Podkreśla to poeta częstym powtarzaniem słowa "ostatni": ostatni woźny trybunału, ostatni, co tak gra na rogu (Wojski), ostatni, co tak poloneza wodzi (Podkomorzy). To pokolenie prawdziwej szlachty uczestniczyło w ważnych wydarzeniach historycznych, brało udział w walkach w obronie wolności, teraz stara się żyć w zgodzie z tradycją. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że świat się zmienia, że do młodych należy dokonanie zmian społecznych. Świat szlachecki kończy się, nadchodzi pora na pokolenie Tadeusza Soplicy, Zosi i Hrabiego. Mickiewicz przedstawia szlachtę litewską w sposób wyidealizowany, taką, jaką zapamiętał z dzieciństwa. W Soplicowie żyje się jak w raju. Wszyscy są dobrzy, tworzą zwartą społeczność, kochają ojczyznę, bronią jej, pielęgnują dawne, staropolskie obyczaje. Ale jednocześnie poeta dokonuje sądu nad tą dawną Polską.

zegarki tissot Nawadnianie Dobre strony

Znajdujesz się w serwisie, który opisuje motyw przyjaźni w literaturze.

Serwery chirurg naczyniowy wrocław ekrany projekcyjne

Zapraszamy do częstrzych odwiedzin naszego skromnego serwisu internetowego.

Agencja Reklamy doradca kredytowy agencja pr